ماجرا از اسفند ۱۴۰۴ و با افت شدید تردد در هرمز آغاز شد. اما چند ماه بعد، بهجای بازگرداندن وضعیت به حالت قبل، آمریکا سراغ مسیر جنوبی در امتداد سواحل عمان رفت.
مسیری که حالا گفته میشود تحت حفاظت آمریکا قرار گرفته و حتی ادعاهایی درباره عبور روزانه میلیونها بشکه نفت از آن مطرح شده است. اما این ادعاها تا چه اندازه واقعیاند و آیا این مسیر واقعاً میتواند جای هرمز را بگیرد؟
در سوی دیگر، ایران همچنان بر نقش تعیینکننده خود در این آبراه تأکید دارد و همزمان تهران و مسقط از یک کریدور دریایی موقت و مشترک صحبت کردهاند؛ بنابراین ماجرا دیگر فقط بر سر باز یا بسته بودن تنگه هرمز نیست.
یک رقابت بزرگتر در جریان است: چه کسی میتواند مسیر حرکت نفتکشها را تعیین و مدیریت کند؟
آیا واشنگتن توانسته راهی برای دور زدن نقش ایران پیدا کند، یا آنچه در جنوب هرمز در حال شکلگیری است، بخشی از یک بازی پیچیدهتر است؟
