ماهوارهها امروز ستون فقرات زندگی مدرن هستند. GPS، اینترنت، تماسهای بینالمللی، پیشبینی هوا و حتی تراکنشهای بانکی به آنها وابستهاند. به همین دلیل، از کار انداختن ماهوارهها میتواند بدون درگیری روی زمین اختلال گسترده ایجاد کند.
سناریوی محتملتر برای یک درگیری فضایی، هک کردن ماهوارهها، اخلال در سیگنالها، فریب سامانههای ناوبری و حملات سایبری به ایستگاههای زمینی است. نابودی فیزیکی ماهوارهها آخرین گزینه محسوب میشود، چون هزاران قطعه خطرناک در فضا به جا میگذارد.
در این سناریو دانشمندان نگران پدیدهای به نام سندرم کسلر هستند. وضعیتی که در آن برخورد ماهوارهها و قطعات به جامانده از آنها زنجیرهای از تصادفهای جدید ایجاد میکند و بعضی مدارهای زمین را برای سالها یا حتی دههها خطرناک میکند.
بر اساس گزارش تازه BBC Future امروزه بیش از ۱۲ هزار ماهواره فعال به دور زمین میچرخند و بسیاری از خدمات روزمره ما، از مسیریابی و بانکداری تا اینترنت و پیشبینی هوا، به آنها وابسته است. همین وابستگی، ماهوارهها را به هدفی جذاب در هر درگیری بزرگ تبدیل کرده است.
ماهوارهکُشها
برای مقابله با ماهوارهها راههای گوناگونی موجود است که برخی از آنها در زیر فهرست شدهاند.
اختلال رادیویی (Jamming): کور یا کر کردن ماهواره با امواج الکترونیکی.
جعل سیگنال (Spoofing): فریب گیرندههای GPS و ارتباطی.
حمله سایبری: نفوذ به نرمافزار یا ایستگاههای زمینی.
ماهوارههای نزدیکشونده: ماهوارههایی که به ماهواره دیگر نزدیک میشوند و میتوانند آن را مختل یا حتی تخریب کنند.
موشکهای ضدماهواره: شلیک از زمین برای نابودی فیزیکی ماهواره.
شلیک به ماهوارهها خطرناک است؟
تخریب فیزیکی یک ماهواره فقط همان ماهواره را از بین نمیبرد. هزاران قطعه زباله فضایی ایجاد میشود که میتواند به ماهوارههای دیگر برخورد کند. این همان سناریوی معروف «سندرم کسلر» است. واکنشی زنجیرهای که ممکن است بخشی از مدار زمین را برای سالها خطرناک کند.
گزارش بیبیسی تأکید میکند که جنگهای فضایی آینده به احتمال زیاد امتداد جنگهای زمینی خواهند بود که هدف اصلی آن گرفتن «برتری اطلاعاتی»، قطع ارتباطات دشمن، کور کردن ماهوارههای شناسایی و مختل کردن سامانههای هدایت است.
