به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایرنا، نمایندگی جمهوری اسلامی ایران نزد سازمانهای بینالمللی مستقر در وین روز سهشنبه با انتشار پیامی در ایکس نوشت: ادعای اینکه «ایران سلاح هستهای نخواهد داشت، اما همچنان آن را میخواهد» یک دروغ بزرگ است. تکنیک تبلیغاتی «دروغ بزرگ» در آلمان نازی، یعنی تکرار یک دروغ آنقدر که به حقیقت تبدیل شود، در عصر مدرن کارایی ندارد.
در این پیام با اشاره به مواضع رسمی جمهوری اسلامی ایران آمده است: تأکید مجدد ایران بر اینکه تحت هیچ شرایطی هرگز به دنبال دستیابی، توسعه یا تملک سلاح هستهای نخواهد بود از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد مورد استقبال قرار گرفته و بهطور مستمر توسط آژانس بینالمللی انرژی اتمی راستیآزمایی شده است.
نمایندگی ایران همچنین تصریح کرد که آژانس بینالمللی انرژی اتمی پس از انجام یکی از گستردهترین و دقیقترین نظامهای بازرسی در تاریخ خود، اذعان کرده که ایران هیچ برنامهای برای سلاح هستهای ندارد و در گزارشهای این نهاد هیچ شواهدی از انحراف مواد هستهای مشاهده نشده است.
در ادامه این پیام تأکید شده است که ادعای مطرحشده از سوی رئیسجمهوری آمریکا حتی با ارزیابی نهادهای اطلاعاتی این کشور نیز در تضاد است و نمیتواند مبنای معتبری برای قضاوت درباره برنامه هستهای ایران باشد.
نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در وین در پایان خاطرنشان کرد که ادعای نزدیک بودن ایران به تولید سلاح هستهای از سوی رژیم صهیونیستی، با وجود تکرار مداوم آن طی دهههای گذشته، تغییری در واقعیت ایجاد نکرده است. در این پیام آمده است: این «دروغ بزرگ» که ایران تنها چند هفته تا دستیابی به سلاح هستهای فاصله دارد، با وجود تکرار آن از سوی نتانیاهو بهمدت نزدیک به ۱۷۹۰ هفته (بیش از ۳۴ سال)، نتوانسته این واقعیت را تغییر دهد که ایران اساساً هرگز به دنبال سلاح هستهای نبوده و همواره بر حقوق غیرقابل سلب خود برای استفاده صلحآمیز از انرژی هستهای تأکید کرده است.
به گزارش ایرنا، برنامه صلحآمیز هستهای ایران همواره تحت فشارهای سیاسی و اتهامات بیاساس غرب قرار داشته است. پیش از برجام، کشورهای غربی با امنیتیسازی این موضوع، تلاش کردند با ابزار تحریم و تهدید نظامی علیه ایران اقدام کنند، اما بسته شدن پرونده «ابعاد احتمالی نظامی» (PMD) در سال ۱۳۹۴، این بهانه را از میان برداشت.
ایران پس از امضای برجام به تمامی تعهدات خود پایبند ماند، اما آمریکا در سال ۱۳۹۷ بهطور یکجانبه از توافق خارج شد و اروپا نیز نتوانست تعهدات خود را اجرا کند. در نتیجه، ایران در چارچوب حقوق برجامی خود، گامهایی در کاهش تعهدات برداشت. مذاکرات احیای برجام در سال ۱۴۰۰ نیز بهدلیل تعلل و زیادهخواهیهای غرب به نتیجه نرسید و و با پایان قطعنامه ۲۲۳۱، عمر ۱۰ ساله برجام خاتمه یافت.
با این وجود، ایران به دلیل عضویت در معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) و موافقتنامه جامع پادمان به تماسهای فنی با آژانس ادامه داده و تأکید کرده است که برای دستیابی به توافقی پایدار و قابلاعتماد که تحریمها را بهصورت تضمینشده لغو کند و مانع از سوءاستفاده در آینده شود، آمادگی دارد.
