جمیله کدیور، در یادداشتی نوشت:
اگر ترامپ مطمئن بود با یک حمله سریع، به اهداف مورد نظر خود میرسد یا نظام جمهوری اسلامی ایران فرو میپاشد، به هیچ وجه درنگ نمیکرد. ترامپ، علیرغم لفاظیهای تند، یک «معاملهگر» است که به شدت از وارد شدن به یک جنگ پرهزینه و بیپایان واهمه دارد.
او به دنبال استراتژی «ضربه نهایی» و حمله سریع بزن در رو است، که این نوع حمله علیه ایران با توجه به واکنش متقابل ایران کارساز نیست و ترس از یک جنگ طولانی تاکنون مانع حمله ایالات متحده بوده است. عواقب و تبعات هرگونه جنگ جدید نه فقط برای منطقه، بلکه برای امریکا نیز ویرانگر خواهد بود.
فرماندهان نظامی ارشد در سنتکام و ستاد مشترک ارتش آمریکا هشدار میدهند که یک حمله سریع به نتیجه قطعی نخواهد رسید و قابلیت شعلهورشدن و گسترش دارد. پنتاگون میگوید هر حملهای «با توجه به وضعیت فعلی در میدان»، تنها خطر کشیدهشدن به یک درگیری طولانی مدت را تشدید میکند.
جنگ تمام عیار زمانی میتواند گزینه قابل توجهی برای اسرائیل و آمریکا باشد که نتایج آن تضمین شده و این اطمینان وجود داشته باشد که جنگ ظرف مدتی کوتاه پایان خواهد یافت و منجر به شکست و تغییر نظام در ایران یا پذیرش کامل شرایط اسرائیل و آمریکا از سوی تهران خواهد شد.
ترس از اینکه جنگ به سرعت پایان نیابد، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا را بر آن داشت تا ترامپ را از عواقب جنگ تمام عیار با ایران و پیامدهای آن برای نیروهای آمریکایی مطلع کند. یک جنگ طولانی مدت هم از نظر اقتصادی و هم از نظر نظامی پرهزینه خواهد بود و بر روابط سیاسی واشنگتن، به ویژه با متحدین عرب و ترکیه که مخالف جنگ هستند، تأثیر منفی خواهد گذاشت.
ترامپ همچنین باید نگران افکار عمومی آمریکا باشد. محبوبیت او به طرز قابل توجهی رو به کاهش است و هر محاسبه اشتباه در مورد جنگ با ایران میتواند برای ترامپ و حزب جمهوریخواه به قیمت از دست دادن اکثریت در کنگره در انتخابات میاندورهای که قرار است در ماه نوامبر انجام گیرد، تمام شود؛ مضاف بر اینکه یک رویارویی نظامی میتواند ثبات منطقه و بازارهای جهانی نفت را تهدید کند.
البته با این لشکرکشی گسترده آمریکا، بعید نیست ترامپ از اسرائیل به عنوان «نوک پیکان عملیاتی» استفاده کند؛ به این معنا که تلآویو با حمله به زیرساختهای کلیدی ایران، نقش پیشران درگیری را ایفا کند و پس از واکنش ناگزیر ایران، ایالات متحده با بهانه دفاع از متحد خود، مستقیماً وارد صحنه شود. ترامپ در ۳۰ بهمن اعلام کرده بود که حداکثر ۱۰-۱۵ روز به ایران برای دستیابی به توافق فرصت داده است. این بازه زمانی کوتاه، در کنار استقرار ناوگروه های آمریکا و سخنرانی تهدیدآمیز ترامپ در کنگره، نشان میدهد که واشنگتن آگاهانه فضای «دیپلماسی در سایه جنگ» را ترسیم کرده است؛ جایی که هر زمان، میتواند به عنوان پایان مسیر دیپلماتیک تلقی شود و ماشه یک درگیری نظامی بزرگ و بی پایان را طی روزهای آینده بچکاند.
